In onze westerse samenleving wordt verwacht dat de oorschelpen relatief dicht bij het hoofd staan. Daar bestaat uiteraard een grote variatie in. Op zichzelf geven afstaande oren geen functionele hinder. Wanneer de oren echter opvallend verder van jouw hoofd staan dan gemiddeld, is het mogelijk dat je je hieraan stoort. Sommige kinderen worden hiervoor zelfs geplaagd.
In dat geval kan door een vrij eenvoudige ingreep, “otoplastie” genaamd, de oren in een meer gemiddelde stand gebracht worden. Wanneer afstaande oren reeds op peuterleeftijd opvallend zijn, kunnen ouders overwegen om deze reeds te laten corrigeren vooraleer het kind naar de lagere school gaat.
De vorm van de oorschelp wordt bepaald door de vorm van het kraakbeen wat zich onder de huid bevindt. Dit kraakbeen vertoont standaard een aantal krommingen en plooien. Wanneer de oren (of soms slechts één oor) verder van het hoofd afstaan dan gemiddeld, ligt dit meestal aan een afwijkende vorm van één of twee krommingen in het oorkraakbeen:
1. De “antehelixplooi”: deze bevindt zich op het “vlakke” deel van het oor, en zorgt ervoor dat de oorschelp wat naar achteren plooit. Wanneer die plooi te weinig ontwikkeld is, staat de rand van het oor af.
2. De “concha”: dit is het “kuipje” dat in het midden van het oor ligt en dat uitmondt in de gehoorgang. In sommige gevallen is dit kuipje wat te diep, waardoor de oorschelp in zijn geheel wat te ver van het hoofd afstaat.
Deze twee afwijkende vormen kunnen samen aanwezig zijn of slechts één van de twee, en soms is het ene oor anders dan het andere.
