Borstvergroting

Borstvergroting

Waarom kiezen voor een borstvergroting?

Als je ontevreden bent over de omvang van uw borsten vanwege weinig natuurlijke borstontwikkeling, aanzienlijk gewichtsverlies, of soms na zwangerschap en/of borstvoeding, kan een borstvergroting hiervoor een oplossing bieden. Wanneer er daarnaast sprake is van een duidelijke huidverslapping, kan dit gecombineerd worden met een borstlifting (“mastopexie”). De plastisch chirurg kan je adviseren en helpen bij het maken van deze keuze.

Hoe verloopt een borstvergroting?

Het gesprek (of gesprekken) vòòr de ingreep is een bepalende factor in het succes van de borstvergroting. Hier zal de plastisch chirurg peilen naar uw wensen en aan de hand van uw lichaamsbouw een voorstel doen om het gewenste resultaat te bekomen. Dit kan zijn door borstimplantaten, waarvan vele formaten voorhanden zijn en eveneens verschillende vormen (rond of druppelvormig). Uiteraard heeft u hierin inspraak.

Er zal ook beslist worden via waar het implantaat wordt ingebracht (een sneetje onderaan de borst of aan de rand van de tepelhof) en of het implantaat vlak onder de borstklier wordt geplaatst, of een laagje dieper onder de borstspier. Beide methodes zijn goed, en uw chirurg zal uitleggen welke voor jou de best oplossing is en waarom.

De ingreep gebeurt onder een algehele verdoving van ongeveer een uur. Uw chirurg zal het implantaat precies in de positie brengen waar het zich moet bevinden door u tijdens de ingreep even rechtop te brengen. De insnede wordt zorgvuldig gesloten in drie lagen met verteerbare hechtingsdraadjes. Op het einde van de ingreep wordt u een steunbeha aangepast welke u van ons krijgt.

Indien vetinjectie (lipofilling) wordt toegepast, zal uw chirurg vooraf met u bespreken waar het nodige vet mag afgenomen worden. Dit gebeurt via één of twee kleine sneetjes van 3-4mm, die achteraf onzichtbaar worden voor het blote oog. De afname van het vet gebeurt uiteraard op een esthetische manier waardoor u meteen een figuurcorrectie “cadeau” krijgt. Het vet wordt dan gespoeld en van vocht gescheiden en door middel van dunne buisjes in ontelbare kanaaltjes in het borstweefsel ingespoten. Dit zorgt ervoor dat het vet zich niet kan verplaatsen achteraf en dat het voldoende voedingsstoffen krijgt tijdens het herstel. Op het einde van de ingreep krijgt u eveneens een beha aangepast. Meestal is een “lipopanty” noodzakelijk: dit is een steunend elastisch pak wat u gedurende 4-6 weken na de ingreep zal moeten dragen om de zones waar vet werd afgenomen te ondersteunen. Deze zal u vòòr de ingreep zelf moeten aanschaffen.

Wat is een borstvergroting?

In grote lijnen zijn er twee methodes om de borsten te vergroten: met implantaten uit kunststof of met eigen weefsel.

De implantaten bestaan bijna allemaal uit een omhulsel uit silicone, waarin een vulling zit die zo goed mogelijk moet aanvoelen als een natuurlijke borst. Silicone gel heeft de eigenschap om samendrukbaar te zijn, net zoals normaal borstweefsel, waardoor implantaten hiermee gevuld het meest natuurlijk aanvoelen. Er bestaan borstimplantaten die met zout water gevuld worden, wat zeer neutraal is, doch water laat zich niet samendrukken waardoor borsten met watergevulde implantaten vaak aanvoelen als een “zakje gevuld met water”. Wij raden dit laatste niet aan.

Het oppervlak van het borstimplantaat speelt een belangrijke rol in het resultaat, zowel op korte als op lange termijn. Bij Tonnard & Verpaele gebruiken wij sinds meer dan 25 jaar implantaten met een oppervlak van micropolyurethaan. Het grote voordeel hiervan op korte termijn is dat het implantaat door een soort “Velchro-effect” onmiddellijk tijdens de operatie een stabiele positie inneemt en deze jarenlang behoudt. Dit betekent dat uitzakken, draaien of naar buiten schuiven van deze implantaten onmogelijk is. Een tweede groot voordeel van micropolyurethaan is de bescherming tegen kapselverharding (lees verder verwikkelingen), welke gemiddeld tienmaal minder vaak voorkomt dan bij de meeste niet-polyurethaan gecoate implantaten.

Voor borstvergroting met eigen weefsel wordt meestal vet gebruikt (lipofilling). Via liposuctie wordt met een fijn buisje vetweefsel weggenomen van een plek waar u wat “over” hebt. Dit gebeurt zeer zorgvuldig, waardoor u als het ware gratis ook een figuurcorrectie krijgt.

Het voordeel van lipofilling is dat eens het resultaat bekomen is, er nooit geen nazicht meer nodig is. Het vetweefsel is van uzelf en voelt van nature heel zacht aan. Het grootste nadeel is dat van het ingebrachte vetweefsel ongeveer de helft in de eerste 4 maanden zal wegsmelten. Daarna blijft het volume stabiel en verandert het mee met uw lichaamsgewicht. Om een bepaald volume te bereiken, moet u voldoende “overtollig” vet hebben om te kunnen overbrengen. Bij zeer slanke mensen kan dit een beperkende factor zijn.

Verwikkelingen

Op korte termijn zijn complicaties zeldzaam.

Zoals bij elke operatie kan een nabloeding gebeuren, wat bijna altijd voorkomt terwijl u nog op de ontwaakkamer bij ons bent. De chirurg kan dit meestal controleren zonder heropereren, doch een uitzonderlijke keer moet iemand even terug in slaap om de nabloeding te stoppen.

Wondinfecties die oppervlakkig blijven en snel behandeld zijn, zijn geen groot probleem. Indien de infectie dieper gaat kan ze het implantaat bereiken, wat dan in uitzonderlijke gevallen kan vragen om het implantaat tijdelijk te verwijderen.

Door het maken van ruimte om het implantaat te plaatsen kunnen kleine zenuwtakjes beschadigd geraken. Dit kan leiden tot een op zijn minst tijdelijke verminderde gevoeligheid van de tepel, tepelhof en/of huid van de borst. Bijna altijd recupereert dit gevoel, doch in een 2-tal% kan een permanente ongevoeligheid blijven.

“Borsten zijn zussen, geen tweelingen”. Twee identieke borsten zijn extreem zeldzaam, zowel van nature als na chirurgie. Niettemin streven we naar een zo optimaal mogelijke symmetrie. Kleine verschillen zijn normaal en dus aanvaardbaar. Grote asymmetrie in formaat of vorm vraagt soms om een extra correctie. Indien in de eerste weken per ongeluk het implantaat toch zou verschoven zijn, kan dit ook leiden tot een heringreep ter correctie.

“Kapselvorming” of “kapselcontractuur” is een fenomeen dat bij micropolyurethaan implantaten in minder dan 2% van de patiënten voorkomt. Dit ontstaat omdat cellen in het vlies rond het implantaat na jaren kunnen samentrekken en dit vlies doen krimpen. Hierdoor gaat de borst stilaan hard aanvoelen. Dit is niét gevaarlijk, doch kan de borst vervormen en het kan onaangenaam tot pijnlijk worden. Daarom leidt dit meestal tot een heringreep. De fabrikant van onze implantaten geeft gedurende 10 jaar waarborg tegen dit fenomeen, op voorwaarde dat u jaarlijks op nazicht komt bij uw chirurg (is gratis).

Eén van de zeldzaamste complicaties is een seroom. Dit is een vochtreactie die zich meestal jaren na de ingreep voor kan doen en zich uit door een pijnloze en trage vergroting van de borst. In de overgrote meerderheid van de gevallen is de behandeling zeer eenvoudig door het wegzuigen van dit vocht met een spuitje, wat na 2-3 pogingen het probleem oplost.

BIA-ALCL is echter een nòg zeldzamer fenomeen, waarbij men in dit vocht lymfoom cellen vaststelt. Dit is een kwaadaardige ontaarding van witte bloedcellen. Indien dit voorkomt is de behandeling eenvoudig: het kapsel rond het implantaat verwijderen (en dus tijdelijk ook het implantaat). Via deze link vind je meer volledige informatie op de site van de Belgische Vereniging voor Plastische Chirurgen RBSPS.

Breast Implant Illness (BII) wordt soms vermeld als complicatie. Deze term verzamelt een groep vage klachten waarvan sommigen aannemen dat ze veroorzaakt worden door de aanwezigheid van borstimplantaten. Hoewel we deze klachten altijd ernstig nemen is er tot nu toe nog geen eenduidig bewijs van een verband tussen BII en borstimplantaten. Via deze link kan je ook hierover meer informatie vinden.

Tenslotte moet men beseffen dat borstimplantaten géén eeuwige levensduur hebben. De consensus is dat na een 15 jaar aangeraden wordt om de implantaten ofwel te vervangen, ofwel ze grondig te laten nakijken. Wij hebben de ervaring dat de door ons gebruikte implantaten gemiddeld veel langer meegaan en we laten vanaf 15 jaar regelmatig een High Density Ultrasound onderzoek uitvoeren wat kan vaststellen of een implantaat al dan niet nog intact is. Indien niet, is aan te raden om het implantaat te vervangen binnen enkele maanden na de diagnose.